Blog 2021

Nog even en we brengen de jaarwisseling zonder kinderen door, daar begint het nu al aardig op te lijken, dit jaar was Nino bij vrienden, Lou ook, Yrsa had vrienden hier, gelukkig hebben we Fay nog, die nog lekker bij pap en mam blijft (voor zolang het duurt) De andere hebben natuurlijk groot gelijk, feesten met vrienden is zoiezo leuker dan bij je ouders zitten ! Het was ook nog avondklok, dus iedereen moest blijven slapen, dubbel feest !

Corona hield ons in 2021 ook nog goed bezig, lock-down, scholen dicht, kinderen dus weer thuis, wel de gites kunnen verhuren (zelfs in de lock-down) er waren zelfs mensen die hier hun lock-down doorbrachten, met thuiswerken en kinderen online les. In de periode van de avondklok, zijn we regelmatig bij de buren op de borrel gegaan, of hun hier (zelfs vaker in die periode als anders) ook zijn we wel verder weg bij vrienden gaan eten, werkkleren aan, zodat als we aangehouden zouden worden we een smoesje hadden, vond het steeds wel spannend hoor, binnendoor weggetjes nemen en hopen niet gesnapt te worden, maar altijd goed gegaan. We zijn zelfs in de lock-down in het dorp in het restaurant gaan eten, uitgenodigd door de eigenaar, snel naar binnen, gordijn dicht, deur op slot, en heerlijk gegeten 😉

In deze lock-down kregen we ook 2 geitjes, Ziggy en Coco, ze waren pas een paar weken oud en moesten hier dus nog met de fles groot gebracht worden, vooral Fay heeft ze onder haar hoede genomen, (met gasten van de gite, die hier 3 weken verbleven) het was zo ongeveer vechten wie de fles mocht geven, en hokjes bouwen met obstakels, klimtoestellen, en ze wandelen met ze, ze liepen gewoon met Fay mee, soms aan de lijn maar meestal los, dan liep ze naar het dorp, kwam er een auto aan dan sprong Ziggy in haar armen en Coco ging tegen haar aan staan wachten. Ze waren het vermaak van bijna het hele dorp, veel mensen stopten even of kwamen buiten kijken, zelfs de eigenaar van het buurtsupertje kwam naar buiten met wortels voor de geitjes, en Fay genoot van de aandacht en de klets natuurlijk (en ze liep zo iedere dag wel een kilometer of 10)

ZIGGY EN COCO

De geitjes bleven ongeveer de hele zomer in de tuin, soms vast, meestal niet, mijn eerste tulpen vonden ze erg lekker, de latere ook, waar ze ook erg van genoten was van de kopjes van de rozen. Ze kregen hun plekje bij de kippen, maar Ziggy sprong gewoon over het hek, voordat we in de gaten hadden dat hij er uit was, had hij alle bloemen alweer op, of sprong ze zo op de tafel waar gite-gasten aan het eten waren, of op de auto zonder pardon, kwam ze bij ons binnen en pakte papieren en rekeningen van het bureau af die ze lekker opat, ze brachten dus best wat leven in de brouwerij hier. (Inmiddels hebben we een stroomdraadje rondom de kippen wei en komen ze er niet meer ongevraagd uit, komend jaar weer wat bloemetjes in de tuin !)

Waar we dit jaar vooral erg druk mee zijn geweest is de MELKSTAL (ja in hoofdletters, heeft er wel ingehakt) de ruwbouw van het gebouw wilde ze zelf doen, dus heel wat beton gestort, gemetseld, getimmerd en al het andere, iedereen werd ingeschakeld als er weer een vrachtwagentje beton kwam, ondertussen ging het normale werk op de boerderij ook gewoon door, nog steeds die 5 a 6 uur per dag melken, dus lange dagen en vooral heel veel dagen gemaakt dit jaar, zondagen kenden we ongeveer niet, en s’avonds kwamen we te moe om nog iets te doen binnen, gelukkig deden de kinderen regelmatig eten maken en wat werkjes binnen.        We hadden inmiddels wel een melkmeisje aangenomen, Noë, ze kwam een paar keer per week s’morgens om 8 uur, en werkte het melken af, deed nog wat klusjes, zodat wij iets meer tijd hadden voor andere dingen en het melken niet altijd zo lang duurde voor ons. Maar omdat ze niet genoeg uren bij ons kon maken, en bij een andere boer wel ging ze daar heen, logisch ! In het voorjaar hadden we ook nog Clement een weekje op stage, een jongen met een beperking, maar die genoot van het (mee op de) tractor rijden en wat mee rommelen op de boerderij, een leuke week, ook voor ons !

LUCHTFOTO MELKSTAL MELKSTAL

Vanaf september kregen we 2 stagiaires Maxime en Loanne, een beetje hulp (al zijn ze nog jong, beide 15) en moeten ze alles nog leren. En daarna kwam ook nog Jules, onze buurjongen, en zoon van de loonwerker op stage,, hij is één week geweest (volgend jaar komt hij nog een paar weken) een jongen die alles van tractoren weet (al hebben we niet het goede merk volgens hem 😉 ) maar niet zoveel met koeien heeft, een goeie stage dus voor hem.

De bouwers van de melkstal zeiden steeds dat deze in oktober klaar zou zijn, mooi niet dus, 1 december zijn we er in gaan melken,(begonnen op 4 december 2020, dus precies een jaar mee bezig geweest) maar wat een genot, vanaf de eerste dag waren we al eerder klaar dan in het oude melkstalletje, zoveel sneller klaar en ook nog eens zoveel relaxter werken ! Konden we ook eindelijk een beetje toegeven aan de vermoeidheid die er in was geslopen. Nu beginnen we s’morgens wat later met melken en zijn eerder klaar, en s’avonds hetzelfde, wat meer tijd voor ons zelf en gezin, en voor achter natuurlijk ook wat tijd voor andere dingen. Want de melkstal draait dan al wel, rondom moet er nog heel veel gedaan worden, maar daar krijgen we nu meer tijd voor.  Ik hoop dat ik zelf nu ook wat minder hoef te melken en achter te zijn, dat ik tijd krijg voor andere dingen.

Nu we het toch over ons boerderij leventje hebben, ga ik daar nog maar even mee door, de graanoogst verliep dit jaar voorspoedig, ons machientje deed het naar behoren, maar toen… Rick was met de laatste hoek bezig, (bij huis) de buurman/loonwerker was met zijn combine aan het helpen, Rick was aan het bellen met zijn broer die graag de combine wilde hebben omdat hij nog veel moest doen, toen Rick blauwe rook zag langs komen, en stond dus de machine in brand, geluk bij een ongeluk, was de buurman er meteen bij die rondom Rick alles weg combijnde zodat niet het hele perceel brand zou pakken, waren ze kort bij huis bezig en hebben ze alle brandblussers gehaald (die toevallig nog bij elkaar stonden omdat ze nieuw waren en nog niet op zijn plaats stonden) en geblust, alles ging razendsnel, (alsof zoiets wekelijks gebeurt) voordat de brandweer er was (met 4 auto’s) was het ergste al voorbij, brandweer mocht nog even nablussen en controleren. Gelukkig geen geblesseerde of gewonden. De opbrengst was niet zo heel goed dit jaar, omdat het voorjaar zo koud en nat was, eigenlijk was het ook de hele zomer pet met het weer, weinig genoten van mooi weer dit jaar. Het gras hebben we ook pas laat gehooid dit jaar.

Alle activiteiten zijn dit jaar weer geannuleerd, het dorpsfeest, het vuurwerk op 14 juli, maar daar had iedereen natuurlijk last van, dan maar op andere manieren er proberen iets moois van te maken, en nu ik de kalender terug kijk, hebben we dat ook wel gedaan, af en toe wat tijd genomen voor ons zelf, het voorjaar is mijn lang gekoesterde wens in vervulling gegaan, we hebben een eendje (2CV) gekocht, knalgroen, maar zo leuk, er door de drukte op de boerderij, niet genoeg mee gereden, maar die keren dat we er mee op pad waren waren zo leuk ! Een zondag met Rick, Fay, Lou en ik (Yvonne) naar de kust gereden, gepicknickt, ijsje gegeten, zo simpel maar zo leuk ! Of gewoon even ermee naar de bakker, of naar Rick als hij ergens aan het hooien was, dakje open, zonnebrilletje op (en dan starte hij weer niet, en moesten we hem weer aanduwen 😉 ) Het uitstapje van de zomer was toch wel het dagje met zijn alle naar « Le Havre » boottocht door de haven, lasergame, eten, (en vooral niet op tijd thuis hoeven zijn voor het melken)

Samen zijn we ook nog een dagje/nachtje weggeweest, Rick bedacht ineens dat hij materiaal uit Nederland nodig had en het even ging halen, mocht ik zomaar mee, maar ik wilde alleen mee als we ook een nachtje bleven (beetje eisen stellen af en toe mag wel he) was hij mee akkoord, dus een uur later zaten we in de auto, halfweg een hotelletje geboekt, lekker gegeten, en de volgende ochtend op tijd op om zijn materiaal te halen, even bij moeders op de koffie en weer naar huis. Dat hebben we eind augustus nog eens gedaan, toen we een feestje in Nederland hadden, eigenlijk niet meer van plan om te gaan (druk, druk met alles), om 12 uur bedacht dat we misschien toch wel konden gaan, een uur later weggereden, om half 9 aangekomen, feestje, zondagmiddag weer naar huis, moe maar de moeite waard !

Nog even de kids, Lou en Yrsa waren beide druk met theorie en auto lessen, konden dit mooi samen doen, beide voor theorie meteen geslaagd, en vanaf april mochten ze beide rijden met bijrijder, (Lou moet dit tot haar 18 jaar doen, dus tot eind 2022) Yrsa werd eind juni 18 en mocht op 6 juli op, op die dag kreeg ze ook de uitslag van haar examen van school, ruim geslaagd voor school, maar daar niet van kunnen genieten omdat het zo spannend vond van haar rijbewijs, ze was er zeker van dat ze gezakt was, en dit zo negatief tegen haar instructeur verteld had dat die ook dacht dat ze het niet gehaald had en dit tegen haar zei, dus nog meer stress  (hier moet je 48 uur wachten voordat je de uitslag krijgt veel te lang als je zo gestresst bent erover) maar uiteindelijk was ze ook heeeeel ruim geslaagd. Dubbel feest dus ! Diploma-uitreiking gehad, feestweekendje thuis in de schuur (vrienden wonen allemaal ver weg, te ver voor één feestje 😉 ) maar dat had ze wel verdiend ! In de zomer heeft ze gewerkt bij het restaurant bij ons om de hoek, ging ze graag naar toe, en na de zomer, studeren in Nederland, Breda, niet aan kamers te komen daar, dus als oplossing maar even bij Oma en Tante Ine in huis, daar is ze nog steeds, omdat er geen kamers zijn en omdat ze nog zoveel online les heeft dat alleen op een kamertje ook niet alles is (vrienden maken valt ook niet mee als je steeds online les hebt) maar het bevalt haar wel, ze word daar stiefzus of bonuszus/dochter genoemd dus ik denk dat iedereen het wel gezellig vind dat ze er is. Als ze wat meer vrij is komt ze (gelukkig) wel naar huis, rijd ze met iemand mee, of neemt de trein, ik ben wel blij als ze er is, mis ze wel hoor !

DIPLOMA YRSA

Lou had ook een zomerbaantje, in de snack op een camping, pannenkoeken, ijs en drinken verkopen, had het ook erg naar der zin daar, begon iedere dag om 15 uur en ging dan op haar motortje werken. Ze zit nu in het examenjaar en is aan het bedenken wat ze volgend jaar wil, met school is ze ook nog een weekje naar Zuid-Frankrijk geweest surfen (zonder zeil) en reddingszwemmen, al moest ze zelf ook gered worden, ze kreeg tijdens het zwemmen een surfplank tegen haar lip, met de ambulance naar het ziekenhuis, moeder gebeld, maar ze deed alleen maar lachen, leraar zei dat ik niet ongerust moest zijn, dat was ook niet zo moeilijk met die goede zin en lol die ze had, 12 hechtingen, en niet meer surfen (gelukkig was het nog maar één dag) Nu is er bijna niets meer van te zien, en als mensen er naar vragen zegt ze gewoon dat ze door een haai is gebeten 😉

Over Fay heb ik niet zoveel, zit nog op college, is na de vakantie begonnen met Badmintonnen, heeft nog steeds één beste vriendin Elina, en af en toe staat er ineens een jongensnaam op haar bureau geschreven, later wordt die weer uitgegumd, maar ze verteld er niets over (haar zussen weten er waarschijnlijk meer van, maar houden ook wijselijk hun mond)

Nino basket nog steeds, gaat naar school, heeft zijn vriendinnetje, heeft in de lock-down regelmatig avondjes kleine feestjes in de gite gehouden en is na de lock-down los gegaan, iedere avond was er wel ergens een feestje, ook regelmatig thuis in de werkplaats waar de bar met tap staat en zijn hottub.

HOTTUB NINO

Dan is er nog ons andere project, « La Grenouillere » het huis voor aan de straat wat we eind 2019 kochten, dit wilde ik toch wel graag als gite gaan verhuren, begin juni hadden we de eerste gasten, Bart (onze collega) heeft er tot eind mei ingezeten, van tevoren was ik al wel begonnen met de slaapkamers (die hij niet gebruikte) te schilderen, in een week tijd hadden we het schoon, ingericht en klaar om te verhuren, een week niet geslapen door de drukte en de druk, maar uiteindelijk gelukt, eerste gasten waren super enthousiast ! Gelukkig kon ik weer rustig slapen, de latere gasten waren net zo enthousiast, maar toen kregen we de kans om het voor langere tijd te verhuren, en die kans genomen, omdat het toch wel veel werk is om dit huis bij te houden, de schoonmaak is niet hetzelfde als van de huisjes hier op het erf (pakt iets meer tijd) gelukkig wilde deze mensen het gemeubileerd huren, dus weinig werk voor beide partijen, eind september kwamen ze met de mededeling dat ze iets anders hadden gevonden (dichter bij hun werk) en dus weer zouden vertrekken (weer een week buikpijn, wat moeten we nu met dat huis) maar toen kwam Maxence alweer, hij had zijn huis verkocht en zocht een huurhuis voor een jaar of 3, en zag La Grenouillere wel zitten, iedereen blij, alleen het huis moest weer leeg. Wat een werk weer en moest ook weer binnen korte tijd gedaan worden natuurlijk, een tafeltje in de ene gite een bankje in de andere, de caravan volgezet met matrassen, vaatwasser, kasten enz, de zolder vol met keukenspullen en al wat ik niet kwijt kon in andere Gites, natuurlijk uiteindelijk weer gelukt;

2CV GRENOUILLERE    GRENOUILLERE ZITKAMER

Al met al was het dus wel een heel druk jaar, en riep ik sinds het najaar al dat als de melkstal klaar is ik eerst een winterslaap ga houden, ik denk dat we die wel verdiend hebben na zo’n jaartje, ondertussen doet ook alles pijn, vaak bij de masseur geweest voor mijn rug, half december sprong mijn kaak op slot, daar ben ik nu nog mee aan het dokteren, maar zal wel goed komen in het nieuwe jaar.

Voor komend jaar hoop ik dus op een beetje rust, tijd voor ons zelf en tijd om eens iets anders te doen dan te werken, een beetje vakantie te houden en te gaan en te genieten, al denk ik dat we dat tussen de bedrijven door toch ook wel gedaan hebben afgelopen jaar, regelmatig hebben we gevierd dat een deel van ons huis 100 jaar bestond, of bedachten we een andere reden, en proosten we daarop, ik denk dat we nog wel goed zijn in het zien en genieten van de kleine dingen, en dat is toch eigenlijk wel het belangrijkste niet ?

Op een goed 2022 !!